KIŞ-SEBZE ÇORBASI

Bugün Pazar.Yağmurlu sisli soğuk bir İstanbul pazarı.Sıkıcı,bunaltıcı....


Her yerde olumsuzluklar,kötü haberler …..

Yaşama sevincinin dibe vurduğu anlar....

Ne yapmalı derken .....

Yağmur,çamur,soğuk demeden koruya vurdum kendimi.Yürüdüm...

“ne olacak bu dünyanın halı” çıkmazından az da olsa kurtulup huzuru buldum.

Emekli olup köşeye çekilip kitaplara dalmak var ama.Ona da çok var.....

İşte böyle  kaygılar  içindeyken ,açıkmaya başlayan ev halkı asıl görevimi hatırlattı.

Yemek yapmak.

Ben de daldım mutfağa:
Bir adet havuç,yarım kereviz ,yarım patates rendeledim.Havucun turuncusuna ,patatesin sarısına , kerevizin kokusuna hayran kalarak

Onları sıvı yağla hafif kavurdum.Üzerine az taze zencefil rendeledim.Onun kokusu da  inanılmazdı.

Soğuk su ilavesi ile sebzelerin diriliğini yitirmeden kaynattım.

Onlar kaynarken 2 kasık unu kavurdum.Yakmadan!

Kavrulmuş unu soğuk su ile karıştırdım.

Kaynamakta olan rendelenmiş sebzelerin içine ilave ettim.

Yani : haşlanmakta olan rengarenk sebzeler, kavrulmuş unla karışınca kıvamlı bir çorba oldu.

Tuz,karabiber ,kırmızı biber ve toz zerdeçal koydum(bir tutam)

Çorba kendi ritmini tutturup kaynarken diğer yemekleri hazırladım.

Bir de baktım ki hava kararmış. Ve  pazar gününün sonuna az kalmış….

"Resim:Eski gezilerden bir hatıra"

Hatay Gezisi

Dedemin dedesi eski zamanlarda uzaklara gitmiş.Niye gitmiş orasını bilmiyorum ama döndüğünde eve gelen ziyaretçiler sormuş

-Eeee anlat bakalım.Yediğin içtiğin senin olsun.Gördüklerini duyduklarını anlat .

Oda başlamış anlatmaya

-Hana vardık yağmur dindi……

Sevgili Evliya Çelebi 40 yıl gezip 10 cilt kitap yazmış.Bizim büyük büyük dede de bir satırlık lafla işi bitirmiş.

Ben de dört günlük Antakya gezimi ;yedim içtim kilo aldım geldim diyebilirim.


Ama Antakya özetle:Saman dağı,amik ovası,asi nehri,mozaik müzesi eski zamanlar,medeniyetler korosu .
Ve sonuç olarak künefe:peynirli sıcak kadayıf
Gidin görün Eski Antakya evlerini gezin
Sıcak künefeyi her öğün ....

UFUKTA GEZİ

Bugün :Felekten bir gün çaldım.Üsküdar -Beşiktaş arası turladım.Kar soğuğu serinliğinde boğaz havası aldım.


Amacım Evliya Çelebi sergisi gezmekti.Gezme delisi olan herkes Evliya Çelebi yi özlemle anar.

Evliya Çelebi babasından izinsiz çıkar ilk yolculuğuna.(Demek izin alınırmış )Rüyasını da gördürür kendine..sonrasın da da  ilahi güçlere sığınıp alır izinlerini .(Bendemi rüya görsem ne İzin almak bir hayli zor.Halaaa)……

40 yıl gezmiş.Çiltlerce de yazmış.Gezdiği yerleri gördüklerini yiyip içtiklerini.

Sağ olsun UNESCO 2011 i EVLİYA ÇELEBİ yılı ilan etmiş.Doğumunu 400.yılı nedeni ile.

Bu serginin ardından ufukta bir gezi az da olsa yüreğime su serpti.

Dört gün Hatay .

Bırakıp İstanbul u geride ,çok eski zamanlarda da insanların yaşadığı yerleri görecek olmak heyecanlı değilmi?

DOĞUM GÜNÜ

 Sevgili Bilgisayar:Sana çoktandır yazamadım.Malum ortalık hastalığı beni perişan etti.Neyse ki iyileştim.Hastalık kabusum sona erdi de geçikmiş olan doğum günü yazımı yazabiliyorum.


Günlük telaşlar karmaşalar arasında yaşayıp gidiyoruz işte.Arkamıza dönüp bakmayı unutup.Tıpkı sağlıklı günlerde hastalıkları unuttuğumuz gibi.

Ben de doğum günümde epeyca baktım geçmiş günlere...

Neyse:Bırakıp bunları yazımıza bakalım...

Ezberlerimiz vardır.Öğrenim hayatımız boyunca.Kafamıza kazınan bilgiler.Bir düzünenin 12 adet olduğu.Pi sayısı.314 Akdenizin bitki örtüsü.Yığınla bilgi.Beni en çok etkileyenlerden biri de yüzyıllardı.Birinciden başlayıp 21.ye kadar geldiğimiz yaşanan 100 yıllar.Şaka maka derken ben de yarım yüz yıl yaşamışım.

Dile kolay geliyor ama yarım yüz yıl.20. yy ın bitiminde doğup 21.yy da da yaşamak keyifli şey.Güzel dolu dolu keyifli bir yarım yüz yıl yaşamışım.Bir yarım yüz yıl daha yaşasam.Ne güzel olurdu.Niyetim öyle ama bakalım!!!!

Bu dünyayı gezip görmeden öte dünyaya gitmeye niyetim yok.

BALIK

Yorgun argın gelmişsinizdir eve.Gün de kötü geçmişse (güzel

günlere sözüm yok) ya da dibe vurmuşsa ruh haliniz.

Birde evde sizi bekleyen insanlar açsa.Ne yemek var soruları sizi

usandırmadan açın dolabı.

Sarıkanat, çinekop, lüfer, levrek, çupra.Her ne tür balık  koyduysanız kara günler için dolaba.

Açlık durumuna göre sayarak balıkları hazırlığa başlayın.

Sonra fırın tepsisine yağlı kağıt koyup balıkları yan yana döşemeye başlayın.

Balıkların arasına :Defne yaprağı, soğan dilimleri,bir baş sarımsak (Soymadan,tane tane)dilim domates,yeşil biber ve dilediğiniz gibi doğradığınız patatesleri de koyup verin fırına.

Üzerine Yarım bardak suya yarım kaşık domates salçası tuz karabiber koyarak.Pişen balıkları fırından çıkarmadan önce fırını ızgara ayarı ile tepsiyi hafif de kızartın.Kimse fırınmı? ızgaramı? anlayamasın….

Zamanınız varsa yanına mısır unu çorba birde pırasa yapın.Yoksa da içine dolaptan ne varsa koyacağınız bol salata .Yemek afiyetle yenince keyiflerde yerine gelir.Unutmayın

Sonra alın çayınızı, kahvenizi geçin bilgisayar başına.Eski resimlere bakın.Güzel anıları olan.(Kötüleri çöpe atın.)

Gülümseyin.

Ey insanlar....Göğü deldiniz.
Bu gidiş nereye                                                                                       
                                                                                              

KÖFTE-BİR YENİ YIL YEMEĞİ

Yani doğan bebekler hep ağlar. Ağlamasa da zorla ağlatırlar. Dokuz ay on gün anne karnında keyiftden sonra ağlamak.

Ağlamak. Doğar doğmaz. Nefes almak Akciğerleri açmak..


Birde açlıktan ağlar yeni doğanlar. Yemek ister. İlk ağlaması nefes almak içinse , ikincisi açlıktır. Tek isteği anne sütü. Doyurucu, koruyucu ,şefkatli.

Sonra da yaşamak için yemek yeriz. En keyifli yemeklerde açken, hep beraberken, kalabalıkla yenir.
Cümbür cemaat , çoluk çocuk kalabalık sofralar,ne yediğini bilmeden.

Biz de yeni yıla böyle girelim dedik.Kartal köftesi yiyerek. İşte tarifi

20-25 kişilik:

2 kg kıyma orta yağlı

3 adet köfte harcı

2 kaşık salça(biri biber diğeri domates)

4-5 adet orta boyundan biber. İnce doğranmış

tuz, karabiber, kırmızı biber

Hepsi yoğrulacak.Kıvamı tuturana kadar  su ilavesi ile.

Sonra da adam başı ½ ekmek. Ekmek içine soğan,domates,biber ve 5 köfte…..Tadı damaklarda kalan,yeniden yemek istenen beş adet köfte(kartal köftesi)
Finali meyveli pasta ile yaptık.2011 yılı tatlı geçsin diye...

Bir de  böyle yemeye doyulmayan köfteler var.Sağlıklı ,güzel günler onların olsun.