25 Nisan 2025 Cuma

MEMELEKET HALLERİ II


Bir haberle;

Sessiz, sakin sokakların evlerinde sessiz, itaatkâr, kaderine razı insanlar döküldü sokaklara.
Büyükşehir belediye başkanının diploması iptal edildi. Gözaltına alındı.

Ve ülke hop oturup hop kalkmaya başladı.
Mecliste, sıcacık koltuklarından kalkıp halkın arasına karıştılar takım elbiseleriyle.
Tüm sosyal platformlarda bangır bangır bağırmaktan sesleri kısıldı.

"Aday oldum, senden farklı düşünüyorum. Senden değilim." diyenler

nedenli nedensiz suçlamalarla şimdi hapishanede.
"Hukukun üstünlüğü" anılarda mı kaldı, yoksa?

Tüm birimler teyakkuzda.
"Öyle mi yapalım, böyle mi yapalım?"
İnsanlar, kıyıda olan biteni, olacak biteceği izliyor.
Sabrı taşıp da meydanları dolduranlar da az değil.

Giriş, gelişme, sonuç.
Böyledir belirlenen hayatın ritmi.
Bırakmayı bilmenin erdemiyle de yaşanmalı hani.
Bugün neler olacak diye heyecanlanırken, yaşadığımız kaygılara bir de korku eklendi.

Deprem oldu.
Tüm ülke, topluca İstanbul oldu.






 

19 Nisan 2025 Cumartesi

sevgili bilgisayar : MEMLEKET HALLERİ: 1

sevgili bilgisayar : MEMLEKET HALLERİ: 1:   Evet sevgili bilgisayar… 2025 yılının güneşli bir Nisan ayının 18’indeyiz. Günlerden Cuma. Hop oturup hop kalkıyor memleket. Protestolar...

18 Nisan 2025 Cuma

MEMLEKET HALLERİ: 1

 

Evet sevgili bilgisayar…

2025 yılının güneşli bir Nisan ayının 18’indeyiz.

Günlerden Cuma.

Hop oturup hop kalkıyor memleket. Protestolar, boykotlar, isyanlar…

Ne olacak bakalım bu güzel memleketin halleri?

Ben güzel memleketimin halini düşünürken

bugün şu sözle karşılaştım:
Sokrates demiş ki:
"Bilgi, erdemdir." (Yunanca: “Hē aretē estin epistēmē”)

"İyilik. Mutluluk. Sevgi. İyi olma hali. Erdemli ve bilgili olma durumu…

Bilgi; beynini sakinleştirir. Bir doğru yol tutar düşüncelerin.

Erdemli oldukça da sakinleşir yüreğin.

Doğru bir yol bulur duyguların. Yüreğinin karanlık yerleri küçülür.

İyilik, güzellik, sevgi ile dolar kalan yer".

Yani diyorum ki:

“Bilgili oldukça, düşüncelerin ve duyguların sakin sakin sıraya girer hayatında.”

“Erdemli oldukça da sakinleşir yüreğin.”

“Yüreğinin karanlık yönlerini küçültür;

iyilik, güzellik, sevgi ile dolar kalan yer.”

Ve derken…


İyi olmaya başlamalı hep beraber bir yerlerden.





13 Mart 2025 Perşembe

FAS

 


 Fas: Adını  duyduğum, resimlerini  gördüğüm , zamanın eskilerde takılı kalmış olduğunu düşündüğüm ; güzel ülke. Ve bu ülkenin insanları. Dağlarına taşlarına kazımışlar hayat felsefelerini. ".ALLAH KIRAL VATAN” Bırakmışlar kendilerini bu üçlemeye. Yaşayıp gidiyorlar yeryüzünde .Deniz de kıyıları olan bereketli topraklar. Çağlar boyu paylaşılamamış .Birileri gelip hep istila etmiş vatanlarını. Korsanların sığınağı olmuş. Diğer ülkelerin sömürgeleri olmuş. Kralları tutsak ,sürgünde yaşamış. Bağımsızlık kazanılmış.Ve FAS:



KAZABLANKA . İşgalci Portekizlilerin “beyaz şehri.” Şehrin adını duyuran 1942 Hollywood  filmi.Fas ın günümüz mimarisinin örneklerinin çok olduğu ,ekonominin kalbinin attığı şehir.1993 de yapımı tamamlanmış  islam dünyasının en uzun minareli büyük cami:Hassan II camii.   

Yıllar yıllar sonra   camiyi ziyaret edeceklere "1993 de bitirilip ibadete açılan ve o yılların en uzun  minareli (210m)  camii "diye anlatacaklar.


 Mavi şehir ŞAFŞAVAN . Dağın yamacına yaslanmış maviye boyanmış her yan süslenmiş bekliyor meraklıları. Kaldırımlar insan yorgunu. "Yeter gelmeyin dinlensin şehir " diyesi geliyor insanın.


















Aynı kalabalık FEZ sarı şehrinde de sürüyor. Merakla arşınlanıyor taş yollar. Eski yaşanmış daracık sokaklar. Ürperiyor insan. Sanki birisi çıkıverecek karşına yıllar öncesinden. İşte öyle eski ,öyle inanılmaz .Nasıl hayatlar yaşanmıştır kim bilir diye geçiriyorum aklımdan. Akıp giden zaman. Hep yenilenen hayat. Hala da sürüp gidiyor. İnanasım gelmiyor. Öyle daracık sokakların güzelliğine. ,Hayran kalıyorum


Hayat bilmediğimiz zamanlarda başlayıp ,bilemediğimiz zamanlara kadar sürecek. Yaşayıp gidecek dünyaya gelen.İz bırakarak.
Fas gezimde gördüm ki; turistler görülecek "turistik yerleri"i görüp ziyaret edip anı birktirip gidiyor.Bunun yanına Fas2ın insanları da evlerinde, şehirlerinde ,doğduğu topraklarda sürdürüyorlar hayatlarını. Eskini yanında yükseler binaların içinde.





25 Şubat 2025 Salı

25 ŞUBAT 2025


Katman katman yaşadığımız dünya. Bizden önce yaşayanlar

bizden sonra yaşayacaklar. Her biri bir yerde yaşamların. Kuş

uçuşu mesafeler kalmadı artık. Göz açıp kapanana kadar

geçiyor zaman. Bir oradasın. Bir burada. Yani hayat her yerde

diyorsun. Mevsimler aynı, gündüzler aynı. geceler

aynı. Güneşimiz aynı. Ayımız aynı .Her birimiz bir başka DNA 

sarmalıylayız. Çeşit , çeşit. Rengarenk.








Her birimiz, diğerimizi merak ettiğimizden bu yollara düşme

hevesimiz. Neredeler ? nasıllar ? Nasıl yaşamışlar. Nasıl

yaşıyorlar. Dağlar taşlar ,uçan kuşla nasıl. Her yeri  başka

güzel dünyamızın. Her yer göğaltı olsa da deniz aynı deniz

değil işte. Köpürüp kıyıya vuran dalgaların coşkusu farklı. Gören göze. Başka renk ,başka doku , başka hayatlar.

          İşte bu merak beni yollara düşüren. Haydi o zaman yollara...




27 Ocak 2025 Pazartesi

HOŞ GELDİN 2025 yani 65


 Eski resimlere bakmaz olduk. Kendimizi tanımadığımız. Bulup kıyıdan köşeden eskiden basılmış resimleri ,paramparça yapıp ulaşılmaz yerlere atmak istedik. Kim yaşadı bunca günü,ayı,yılı. Kim yaşadı. Anıları bile hatırlamaz olduk. Sanki başka biri yaşadı tüm bu geçen yılları.

 Zaman nasılda iz bıraktı. Ruhta, bedende. Hiç silinmeyecek cinsinden. Ve giden her neyse  asla geri gelmeyeceğini anca anladık.

Sonuçta ;yaşanmış ,yaşlanmış ,yorulmuş yıllar.


Toprağı kurtaracaktık.Topraktaki  çiçeği,topraktaki böceği,topraktaki insanı.Çiçek çocuklarıydık biz.Ütopyaya  sıkı sıkı sarıldık…

  Büyüdükçe gördük ki ; meğer ne çok ayrık otu varmış…Tüm bahçemizi kaplamış...Başka renge izin vermeyen.


   Basit bir  istekti onlara göre barış .. Kardeşlik.


Ah gerçekler:

“Keşke bilmeseydin. Bu yalan hep sürüp gitseydi.”












Doyulmamıştı ki daha güzel yıllara.

26 Aralık 2024 Perşembe

FENER- BALAT

 


VE TUR BAŞLADI

“Sanırım işi bırakmanın keyifli bir yanı da hafta içi sabahları herkes işe giderken senin “tur” ile şehri gezmeye başlaman.

     Günlerden çarşamba. Mevsimlerden kış. Hava soğuk değil. Yağmur yok. Şehri gezmek için güzel zaman. Dolmuşlar, otobüsler, vapurlar insan taşıyıp duruyor. Her yan kalabalık.

      Sense  başlangıç yerine geliyorsun gezilecek rotanın. İstanbul Tükenmeden.(Nasılda anlamlı) Fener, Balat turu.



 Şehir almış başını gidiyor. Günü yaşamak için. Ben ise ta eskilere gidiyorum kaldırımlarda yürürken. Hala sağlam kalmış surların kırmızı tuğlalarına takılıyor gözüm. Aralardan fışkırmış yeşillikler, hayran hayran bakıyorum. Bir hamam dan söz etti rehberimiz .Mimar Sinan eseri. Yıkılıp kaybolmamış hala. Restorasyonu, yeniden canlanmayı bekliyor. Restore edilip hayata döndürülmüş fener evleri ki zamanında zenginleri haliç kıyısındaki yalılarıymış. Ahşap kısımlar yanmış. Taş, tuğla duvarlar restorasyonla  yeniden günümüze uyarlanmış. Sergi mekanlarına dönüştürülmüş. Evler yan yana, daracık sokaklar; Camiler. Kiliseler. Sinagoglar. Yanlarında Haliç'in suları. Balığı bol, bereketli ,tertemiz olmalı eskiden. Fener, Balat, Cibali setleri ve onun Haliç kıyısındaki sahilleri.



   Şehrin eski şekercisini, meşhur işkembecisini ,şarkılardaki Agora meyhanesini, eski dükkanlarını görüp iç geçiriyorsun. Yıllarca yaşanmış ,halada yaşanılan yerlerde gezerken ,tükenmesin buralar diye umut ediyorsun.

 Tur bitiminde “dünyaya dönmek” zor olsa da şehrin akşam telaşına kapılıp gidiyorsun.