HOŞ GELDİN 2025 yani 65

 Eski resimlere bakmaz olduk. Kendimizi tanımadığımız. Bulup kıyıdan köşeden eskiden basılmış resimleri ,paramparça yapıp ulaşılmaz yerlere atmak istedik. Kim yaşadı bunca günü,ayı,yılı. Kim yaşadı. Anıları bile hatırlamaz olduk. Sanki başka biri yaşadı tüm bu geçen yılları.

 Zaman nasılda iz bıraktı. Ruhta, bedende. Hiç silinmeyecek cinsinden. Ve giden her neyse  asla geri gelmeyeceğini anca anladık.

Sonuçta ;yaşanmış ,yaşlanmış ,yorulmuş yıllar.

Toprağı kurtaracaktık.Topraktaki  çiçeği,topraktaki böceği,topraktaki insanı.Çiçek çocuklarıydık biz.Ütopyaya  sıkı sıkı sarıldık…

  Büyüdükçe gördük ki ; meğer ne çok ayrık otu varmış…Tüm bahçemizi kaplamış...Başka renge izin vermeyen.

   Basit bir  istekti onlara göre barış .. Kardeşlik.

Ah gerçekler:

“Keşke bilmeseydin. Bu yalan hep sürüp gitseydi.”

Doyulmamıştı ki daha güzel yıllara.