3 Ağustos 2025, Pazar

Ya işte böyle, sevgili bilgisayar

Çok üzgünüm bu aralar.Adeta amuda kalkmış bakıyorum hayata.

Dünyada olan bitene Ne çok haksızlık,hukuksuzluk,kötülük var.

Ne çok.isyandayım.Yastayım.

Güzel memleketim için.

Bu dünya için.

Hiç bu kadar karamsar olmamıştım.

Ormanlarımız yandı.
Ziyadesiyle üzgünüm.
Uykularımdan ağlayarak uyandım.
Yandılar...

Evet sevgili bilgisayar,
Beni üzen o kadar çok şey arasında  bir de Gazze var .
Haksız yere ölen insanlar… çocuklar.
 

Eskilerden aklıma gelen:
Lise bitirip üniversiteye başladığımda bir savaş filmi seyretmiştim.
İkinci Dünya Savaşı ile ilgiliydi.
Savaşın zulmü üzmüştü beni.
Filmden sonra da demiştim:

“Artık savaş olmaz.
İki büyük yıkıcı savaşın acıları hafızalarda.
İnsanlar uygarlaştı. Akıllandı.
Bir daha olmaz böyle savaşlar, öldürmeler, acılar.”

O zamanlar daha da uslanmaz, iyimser bir halimle.

Gene de güzel şeyler olmalı bir yerde

şu açan günebakanlar gibi

insanın içini ısıtacak.